Het is ons deze vakantie opgevallen dat het peil van de olie in de saildrive (te) laag stond. Het peilstokje raakte de olie nog maar net. De benodigde synthetische olie konden we onderweg niet te pakken krijgen doch ik had nog 100 CC aan boord. Na terugkomst van 4 weken vakantie heb ik nog eens gepeild. Er was alweer olie verdwenen. Wel zag ik dat onder de saildrive zich olie verzameld had. Ik kon uiteindelijk zo’n 400 CC toevoegen voordat het peilstokje aangaf dat er net iets te veel was aangevuld. Dat vindt ik een aanzienlijke hoeveelheid. Vervolgens maar eens proefgedraaid in de box. Geen olievlekken in het water kunnen waarnemen! Ook geen schuimende olie (wijst op water). Al snel zag ik dat er olielekkage was via de grote vuldop. Deze winter heb ik de olie ververst (boot op de wal) en had ik de grote dop los genomen om het uitvloeien van de olie uit de aftap te bespoedigen.
Na inspectie blijkt nu dat deze dop via een grote O-ring afdicht en dat ik deze niet correct heb teruggeplaatst en de O-ring dus heb afgeknepen. Na opnieuw correct aanbrengen (ging gelukkig nog) van deze O-ring, blijkt het lekkageprpbleem verholpen te zijn.
Kortom, als je zelf het onderhoud aan de motor doet, dan moet je wel erg precies werken. Toch weer iets geleerd.
RUBBER BESCHERMING OM SAIDRIVE NOODGEDWONGEN OPNIEUW VERVANGEN
In de pdf bestanden beschrijf ik ergens hoe ik de rubber bescherming rondom de saildrive heb vervangen.
Ik deed dit in het voorjaar 2010. Ik heb toen eerst de schroef verwijderd. Geheel volgens de beschrijving heb ik de romp rondom het gat kaal gemaakt en vervolgens de rubber flap geschuurd. Beide zijden met zwarte Sikaflex ingesmeerd en de rubber flap over de saildrive geschoven en goed aangedrukt. Daarna de schroef weer gemonteerd.
Helaas hoorden wij in onze zomervakantie 2010, onderweg van Leeuwarden naar Dokkum, een raar geluid. Het leek van de schroef te komen en enkel als die draaide. Vooral bij meer toeren was het een rotgeluid. Vooruit, achteruit slaan etc. Je kent het wel. Toch maar rustig varend doorgegaan tot in Dokkum. Saildrive-olie gechecked en inderdaad … er was iets gemorst. De juiste olie was uiteraard niet te verkrijgen in Dokkum. Later bleek er niet veel aan de hand. In de vuldop zit een O-ring die niet goed afdichtte.
We zouden wel even duiken om de schroef te inspecteren. Ik ben niet zo’n held onder water maar mijn vrouw is zo’n waterrat. Toch was het vieze havenwater nu ook weer niet zo aanlokkelijk. We zijn toch maar rustig doorgevaren naar Ootmarsum. Daar konden ze gelukkig de boot uit het water lichten.
Wat bleek, de rubber beschermflap had losgelaten en hing lekker tegen de schroef te wapperen. 10 minuten dreef de boot, zonder afdichting, weer in het water. Zo’n rubber flap is meer stroomlijning en geen afdichting dus niets aan de hand.
Dit voorjaar 2011 wilde ik een nieuwe rubber flap monteren. Helaas bleek ik met geen mogelijkheid de imbus van de schroef los te kunnen krijgen. Ook niet na kruipolie, met kou/warmte, na een klap met een hamer etc.
Dan nu de tips:
Ik heb gewoon de flap doorgesneden. Met een perforator enkele mooie gaatjes aan beide zijden geknepen. Vervolgens de flap gemonteerd met sikaflex. Via een gevlochten nylon touwtje heb ik, zoals met een veter, de flap weer docht/aangetrokken.
Uit oude zeillatten heb ik enkel passende stroken gemaakt. Met RVS zelftappers (na voorboren) heb ik die gewoon door de rubber flap in de romp geschroefd. De schroeven met sikaflex afgedicht tegen mogelijk vereffeningsstromen van RVS met de schroef. Het zit nu als een huis en komt nooit meer vanzelf los!
Ik heb een aanvulling op het onderwerp motoronderhoud en winterklaar maken.
In de herfst 2010 was ik netjes op tijd klaar en stond de boot reeds op de bok. Ik stond de ene dag nog heerlijk op mijn laddertje de boot in de was te zetten en de volgende dag vroor het dat het kraakte en dat bleef vervolgens zo. Ik ben gewoonweg te laat geweest om de afsluiters en het toilet netjes in de anti vries te zetten. Het kostte mij veel moeite en tijd om de afsluiters in beweging te krijgen, zelfs met de kachel aan en een brandertje en föhn erbij viel het niet mee. Voor wat betreft het toilet was het te laat. Het pomphuis was één brok ijs en bleek later gescheurd te zijn. Sowieso is het niet gemakkelijk om alle natte delen, vooral de afsluiter in de toevoer, te vullen met antivries. Het kwaad was al geschied en zodoende heb ik in het voorjaar een nieuw toilet geplaatst (bleek net zoveel te kosten als de benodigde delen).
Nu doe ik het anders. Eerst vul ik alles zoveel mogelijk met antivries (zie beschrijving in pdf in dit item).
Daarna draai ik gewoon de 6 schroeven van het pomphuis los en haal deze uit elkaar. Ik leg het bovendeel met zuiger droog naast het toilet en giet nog extra antivries in het pomphuis. Alls de boot eenmaal op de kant staat zet ik alle afsluiters open. De toevoerafsluiter droogt wel uit. Nog een paar keer draaien en er gebeurt helemaal niets meer.
Ook met de drinkwaterpomp had ik problemen. Ik heb er een hekel aan om antivries te gebruiken in het drinkwatercircuit (ook de biologische). Gewoon geen lekker idee, die chemicaliën. Ondanks de forumreacties dat het niet zo’n vaart zou lopen en de waterpomp, nadat alles goed leeggepoompt is, niet kapot zal vriezen had ik er in het voorjaar 2010 toch mijn handen aan vol. Uiteindelijk bleek dat enkele rubber afdichtingen achter in het pomphuis door het uitzettende ijs naar buiten gedrukt waren waardoor de pomp het niet goed meer deed. Dus, die gaat gewoon weer mee naar huis.
Voor de afsluiters is er zo te lezen geen “waterdichte” oplossing om veilig te zijn voor de vorst indien de boot in het water blijft.
Normaal doe ik antivries in de afvoeren, en blaas de inlaten droog, maar in 2011 had ik toch een scheurtje in de afsluiter van de keuken. De kraan was gesloten met antivries, maar toch gebarsten. Gelukkig was er enkel een lek bij het openen van de afsluiter, en pas later ontdekt.
De hersteller zei dat gewoon antivries ingieten niet altijd voldoende is, omdat de antivries onmiddellijk verdunt in het water. Er staat al water in de leiding, en door de kraan even te openen, wordt nog meer antivries verdund door het water.
Ook het deel onder de kogel kan niet beschermd worden.
Met het droogblazen ontstaat er wel een luchtbel onder de kogel, maar dan kan je de kogel niet volledig vullen met antivries. Als er door het blazen nog wat water overblijft in de kraan lijkt me niet gevaarlijk, want er is lucht beschikbaar voor uitzetting.
Toch zie ik dat er veel boten in het water blijven in de winter, dus heeft er nog iemand meer tips?
Ik heb een vraag over het vullen van de koelvloeistof met Volvo Penta Coolant artikelnummer 1141645/1141646
Bij de leverancier op de site las ik dat je de coolant kan mengen met wat water in een verhouding 50/50.
Zijn er mensen die dat doen of gewoon puur?
Uit de handleiding lijkt het dat je puur moet gebruiken.
Ik neem aan dat je niet zomaar kraanwater mag gebruikern vanwege kalk etcetera?
Aanvulling:
Ik heb even gezocht en het lijkt erop in de documentatie dat de Coolant met de beschreven artikel nummers concentraten zijn en dus wel degelijk met water dienen te worden gemengt in een verhouding 60 water/40 coolant. Hiermee krijg je een vorst bescherming tot -28 graden celsius.
Het mengen met water zorgt ervoor dat de koeleigenschappen optimaal zijn.
Het niet mengen zou kunnen betekenen dat de motor te warm kan worden.
Om het jezelf makkelijk te maken kan je beter deze kopen: 1141674 Coolant ready mixed, deze is reeds gemengt in een 5Liter fles en geeft bescherming tot -28 graden celsius.
