Mijn naam is Martin, woonachtig in de buurt van Hilversum en sinds kort ( 1 april, geen grap) de trotse en verwarde eigenaar van een Dufour 29 uit 1977 (lengte 8.95 en diepgang 1.60m). Sindsdien is het leven niet meer hetzelfde. Nu ben ik best wat gewend (als liefhebberij doe ik van alles met alles wat kan rijden), maar dit project spant de kroon. Ik noem het een “vat vol verrassingen”, want tot nog toe hebben we al drie keer motorstoring gehad, een gaslek, kapotte regelaar van de dynamo, afgebroken koelwaterkraan (PANIEK!!!) met Hansje Brinkers-effect, een defect gashandel, verstopte filters, losse waterslangen, een niet werkende marifoon en driekwart aan imposante elektriek wat het simpelweg niet doet.
De eerste tocht (maidentrip) vanaf Workum naar Muiden via Enkhuizen verliep wonderschoon en gladjes. Windje 4/5 NW, dus we liepen als een speer. Wat een tof schip!!
Hiervoor hadden we een Halcyon 23, ook heel leuk en mooier om te zien, maar qua vaareigenschappen veruit overtroffen door de White Cowboy. Ondanks de ietwat behoorlijke golven, heb ik me geen moment onzeker gevoeld en heb alleen maar lopen glimmen van plezier! We wisten toen niet (gelukkig, maar…) wat ik nu wel weet, anders hadden we de tocht nooit gedaan.
Heel zachtjesaan zijn we bezig om het schip weer wat in ere te herstellen. Motor heeft een nieuwe impeller en filters (de MD 11C loopt overigens nog steeds heet bij een beetje toeren), nieuwe regelaar, gerepareerde gashandel, aluminium heel voorzichtig op de werkbank opengeboord; zaakje gangbaar gemaakt; gesmeerd; getest en met M5 rvs boutjes weer vastgezet: Als nieuw!
Verder het hele gasgebeuren maar eens nagelopen, kon ook geen kwaad. Als brandweermens ken ik gevolgen iets te goed… Volgende hoofdstuk wordt het vervangen van een acrylaat raam BB-achter, en het onderhanden nemen van de elektriek.
Even een vraagje: de watergesmeerde schroefas maakt veel lawaai (het zingt alsof er een kogellager aan flarden is…), zowel bij het gebruik van de motor (veel lawaai) als bij het zeilen (beetje lawaai). Kent iemand dit, is het normaal of is er wat aan de hand?
Ben benieuwd naar jullie verhalen en zal zo af en toe het forum bestoken met allerlei technische verhalen en meegemaakte bijzonderheden.
Groeten, Martin
PS: De afgebroken koelwaterkraan is gerepareerd met een flens (uit een hele grote doos op mijn werkplaats) van een biertapinstallatie (hoe toepasselijk). Na eerst een kwartier er met de ringvinger in het gat te hebben gezeten, driftig om me heen kijkend op zoek naar een oplossing: deze tijdelijk gevonden door een keukendoekje met een lijmtang vast te persen in het gat. Tijdelijk genoeg voor een definitieve oplossing… hoezo, vindingrijk?